Франсиско Пирия, соли 1847 дар Монтевидео таваллуд шудааст, як соҳибкори муҳими Уругвай ва шахсияти хеле бонуфуз дар таърихи кишвар буд. Писари муҳоҷири итолиёвӣ Пирия фаъолияти худро ҳамчун тоҷир оғоз карда, баъдан ба тиҷоратҳои гуногун, аз ҷумла кишоварзӣ, моҳидорӣ ва сайёҳӣ сармоягузорӣ кардааст.Сарвати аслии Пирия бо кашфи хосиятҳои судманди обҳои термалии минтақаи Пириаполис, воқеъ дар тақрибан 100 километрии пойтахти Монтевидео мебошад. Ҳамин тариқ, Пирия тасмим гирифт, ки дар ин минтақа як қитъаи заминро харад ва ба сохтани меҳмонхонаҳо ва санаторийҳо шурӯъ кунад, то аз захираҳои табиӣ бештар истифода барад.Дар байни корҳои зиёди Пирия сохтмони қалъаи Пирия вуҷуд дорад, ки барои ӯ як навъ лоиҳаи шахсӣ ва рамзӣ буд. Идеяи Пирия эҷоди як асари таъсирбахши меъморӣ буд, ки метавонад диди ӯ дар бораи фарҳанг ва эстетикаро ифода кунад. Тарҳрезии қалъа аз ҷониби меъмори итолиёвӣ Франческо Гамба сохта шудааст.Сохтмони қалъа хеле мураккаб буд ва коргарони зиёде ва масолеҳи баландсифат, аз ҷумла санг, оҳан ва витражро талаб мекард. Қалъа се соли меҳнатро талаб кард ва дар соли 1897 он бо услуби олӣ ифтитоҳ ёфт ва ба зудӣ ба яке аз рамзҳои шаҳри Пириаполис ва як макони сайёҳии дорои аҳамияти бузург табдил ёфт.Пас аз марги Пирия, қалъаи Пирия аз якчанд марҳила ва истифода гузашт, аз ҷумла мизбони мактаби низомӣ, осоишгоҳ ва бинои донишгоҳ. Дар соли 1956 қалъа як ёдгории таърихии миллӣ эълон карда шуд ва ҳамин тариқ арзиши бадеӣ ва фарҳангии онро эътироф кард.Имрӯз, қалъаи Пирия як ҷозибаи муҳими сайёҳии Уругвай мебошад, ки ҳамасола ҳазорон сайёҳон аз тамоми ҷаҳон дидан мекунанд. Қалъа барқарор карда шудааст ва ҳамчун осорхона барои тамошобинон кушода аст ва бо сайёҳони роҳнамо, ки ба меҳмонон имкон медиҳанд, ки таърих ва зебоии меъмории ин ёдгории муҳими Уругвайро кашф кунанд.
