Абу Абдуллох Рудаки-поягузори классической шеъри, живший дар охири IX-ибтидои асрҳои X дар замони династии Сомониен. Ӯ навиштааст худро одамони машњур ба он њаќ оды ва шеърҳои ба дари, классикӣ забони форсӣ. Боистеъдод певец ва навозанда Рудаки даъват шуд Насром II бин Ахмадом сомонӣ (914-943) дар Бухоро, дар куҷо сарф бештари зиндагии худ то соли 937, ки худро гум гоҳе. Ба ғайр аз худӣ поэтических асарҳои, Рӯдакӣ низ внес муҳим саҳми литературу, переведя Ҳиндустон давраи дидактических рассказов "Калила ва Дим-на", ки бо the арабӣ ба дари. Охирин рӯзҳои ҳаети худ дар он сарф карда шуд ва мурд, ки дар соли 941 дар Панджруде – худ ба худ деҳаи. Бештар дар бораи ҳаети шоир номаълум боқӣ мемонад, вале бо вуљуди ин дар рафти раскопок ва муайян карда шуд, ки Рӯдакӣ вафот кард, нобино будан.Соли 1958 дар ҷои дафни шоир буд, ҳимоят мавзолей, ки метавонад, дида мешавад, ҳангоми боздид аз деҳот Панджруд близ Панҷакент. Ҳайкали Рӯдакӣ graces пойтахти кишвар-Душанбе қарор дорад, наздик аз бино донишгоҳи аграрии тоҷикистон.
