Τα παλιά λατομεία ώχρας είναι μια εξαιρετική τοποθεσία, ένα από τα καλύτερα φυσικά θαύματα στη Γαλλία. Η ώχρα του Luberon γοητεύει. Από το Roussillon έως το Gignac, μέσω των Villars, Gargas και Rustrel, τα πρώην λατομεία ώχρας της Apt valley (Vaucluse) εκτοξεύονται από το παρελθόν, τα μονοπάτια πεζοπορίας έχουν καεί, οι πανοραμικές απόψεις ανοίγουν, τα σημάδια των περασμένων ημερών που έχουν ενημερωθεί και οι χώροι στάθμευσης μπορούν να βρεθούν. Αυτό το απίστευτο τοπίο, μερικές φορές σκαλισμένο από τον άνθρωπο, μερικές φορές γλυπτό από τη φυσική διάβρωση των Ανέμων, είναι απολύτως συναρπαστικό. Αυτές οι φυσικές χρωστικές έχουν χρησιμοποιηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους και μπορούμε να δούμε στοιχεία για αυτό στους τοίχους των σπηλαίων. Στη συνέχεια, το 1780, ο Jean Etienne Astier από το χωριό Roussillon ανακάλυψε ότι, μετά την επεξεργασία, η ώχρα έγινε μια αναλλοίωτη και μη τοξική βαφή. Έγινε ο πρώτος εξολκέας ώχρας στη Γαλλία και τον 19ο αιώνα η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων ορυκτών έγινε βιομηχανική. Στο Vaucluse, τα λατομεία ανοιχτού λάκκου και το εξαιρετικό πάχος των λοδών (μέχρι 15 μέτρα) έκαναν την εξόρυξη πολύ εύκολη και η παραγωγή έφτασε σε εντυπωσιακούς αριθμούς: το 1929 καταγράφηκε ρεκόρ 40.000 τόνων. Η χρωστική ουσία χρησιμοποιείται στην κατασκευή γυψοσανίδας για τα σπίτια Provençal, επειδή είναι ανθεκτική στη θερμότητα και τον ήλιο, αλλά και ως συστατικό, μερικές φορές απροσδόκητο, ορισμένων προϊόντων: τυριά, λινέλαιο, χαρτί kraft, χαρτόνι, κεραμικά, καουτσούκ και καλλυντικά. Η οικονομική κρίση του 1929 και η ανάπτυξη συνθετικών βαφών θα έπλητταν τη σφαίρα για τη βιομηχανική παραγωγή της χρωστικής ουσίας. Η παραδοσιακή παραγωγή μειώθηκε πιο αργά και παραμένει σήμερα. Το παλιό εργοστάσιο ώχρας, ή το εργοστάσιο Mathieu, που βρίσκεται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε κατάσταση βιομηχανικής ερημιάς, μπορεί σήμερα να επισκεφθεί.
