De vuurtoren van Vila Real de Santo António werd in januari 1923 operationeel gemaakt, na vele jaren van onderzoek naar de bouwwijze, omdat deze gelegen is in een onstabiel en zanderig gebied. De toren, rond, was 40 meter hoog en was gemaakt van gewapend beton. Het geflitst licht werd geproduceerd door gloeiende stoomolie, met een pull van 33 mijl. Nog steeds gebruikt het een fresnel lenticulair optisch apparaat dat de derde was in de oorspronkelijke volgorde. In 1927 werd het geëlektrificeerd met generatoren, en in 1947 werd het aangesloten op het openbare elektriciteitsnet. In 1960 werd een lift geïnstalleerd om toegang te krijgen tot de toren. In 1983 wordt de lamp vervangen door een met 1000W stroom, in 1989 volledig geautomatiseerd, dus er is momenteel geen houder. De vuurtoren ligt in de buurt van de monding van de rivier
