Miasto Berat skradło moje serce. Wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO miasto mieści starożytną cytadelę, alejki, malownicze wzgórza, a jego początki sięgają 2 400 lat wstecz. Stare miasto jest jak plan filmowy, pełne alejek i winorośli, starych domów, dziedzińców i zaludnione przez zaledwie około 100 osób.
"Nowsze miasto" ma dwie strony, historycznie. Mangalam, tradycyjny obszar muzułmański, leży na północ od rzeki, a Gorica, obszar chrześcijański, na południe od rzeki. Jedna z nich to architektoniczny cud, na którym znajduje się "Wzgórze Tysiąca Okien" (powyżej), składające się z domów usadowionych na wzgórzu bez dróg - tylko schody i ścieżki. Drugi to majestatyczne wzgórze oliwek. Siedzieliśmy w restauracji na wzgórzu dominującym nad rzeką Osumi i niziną Myzeqe. Byłam zauroczona tą krainą i jej historią, a patrząc na wzgórze o tysiącu okien, nie mogłam przestać się zastanawiać, jakie rozmowy toczą się w tych oknach.