Castillo de San Pedro de la Roca

17. Yüzyılda Karayipler bölgesindeki ticari ve politik rekabet, önemli Santiago limanını korumak için inşa edilen kayalık bir burun üzerinde bu devasa tahkimat serisinin inşasına yol açtı. Bu karmaşık kale, dergi, burç ve batarya kompleksi, İtalyan ve Rönesans tasarım ilkelerine dayanan İspanyol-Amerikan askeri mimarisinin en eksiksiz ve en iyi korunmuş örneğidir. Küba'nın güneydoğu ucundaki kayalık bir burun (El Morro) üzerine inşa edilmiş çok katlı bir taş kale olan San Pedro de la Roca Kalesi, 1638 yılına kadar Santiago de Cuba Körfezi'nin girişini korumuştur. Bu seçkin kale ve buna bağlı savunma çalışmaları, 17.ve 18. yüzyıllarda Karayipler'i tehdit eden ticari rekabete ve saldırgan politikalara yanıt olarak inşa edildi; Bugün, Karayipler'deki Avrupa sömürge güçlerinin ihtiyaçlarına uyarlanmış Rönesans'ın askeri mühendislik ilkelerinin en büyük ve en eksiksiz örneğini oluşturuyorlar. Geometrik şeklin, simetrinin ve kenarlar ile açılar arasındaki orantılılığın hakim olduğu klasik bir sur kalesi olan Kale, İspanyol-Amerikan askeri mimarlık okulu'nun mükemmel bir temsilcisidir. San Pedro de la Roca Kalesi ve buna bağlı La Estrella, Santa Catalina ve Aguadores bataryaları, coğrafi konumu, elverişli akımları ve korunan demirlemesi nedeniyle büyük önem taşıyan San Diego de Cuba körfezine ve limanına girişi koruyor. İspanya ile İngiltere arasındaki çatışmaların 17. yüzyılda nasıl büyüdüğü, kentin valisi, ünlü İtalyan askeri mühendis Juan Bautista (Vaftizci Yahya ) Antonelli'nin tasarımlarını takiben, daha önce rivellino'nun bulunduğu stratejik bir noktada bir taş kale inşa edilmesini emretti. Kale, burnun sarp kayalıklarında, biri diğerinin üstünde, bir dizi merdivenle birbirine bağlanan terasların ilerlemesi üzerine inşa edilmiştir. En düşük seviyede, gelgitin hemen üstünde, müstahkem bir silah platformu, toz dergisi, komuta binası ve muhafız binasıdır. Sırada silah mevzileri, bir barut dergisi ve garnizonu için çeyrekler de dahil olmak üzere Kutsal platformun Kutsallığı var. Üstünde El Aljibe, De Adentro ve Napoles platformları var. Kalenin bu kısmı, 18. yüzyılın ortalarında, kuzey ve güney Burçlarına eklendikleri bir yeniden yapılanma sırasında bugünkü şeklini almıştır. La Santisima Trinidad platformu, ana kalenin en üst seviyesidir ve 1660 yılında inşa edilmiştir. Kuzeyde, burnun kuzey tarafındaki küçük savunma çalışmaları zincirini tamamlayan Fort La Avanzada, La Estrella Kalesi ve 1660 yılında inşa edilmiş iki güçlü küçük kaleden oluşuyor. Daha sonra 1840 yılında inşa edilen Kule Semaforu, Kutsal Mesih Şapeli ve Deniz Feneri ve 1898 yılında inşa edilen iki pil, Scopa Alta ve Vigia eklendi. depremler ve saldırılar nedeniyle birkaç kez onarılan, yeniden inşa edilen ve konsolide edilen kale, bakım eksikliği nedeniyle 20. yüzyılın başlarında düştü, ancak 1960 yılında restore edildi. Hepsi İtalyan ve Rönesans tasarım ilkelerine dayanan bu karmaşık kale, dergi, burç ve batarya kompleksi, bugün bu İspanyol-Amerikan askeri mimarlık okulunun en eksiksiz ve en iyi korunmuş örneğidir.