Castillo de San Pedro de la Roca

Οι εμπορικές και πολιτικές αντιπαλότητες στην περιοχή της Καραϊβικής τον 17ο αιώνα οδήγησαν στην κατασκευή αυτής της τεράστιας σειράς οχυρώσεων σε ένα βραχώδες ακρωτήριο, που χτίστηκε για να προστατεύσει το σημαντικό λιμάνι του Σαντιάγο. Αυτό το περίπλοκο συγκρότημα οχυρών, περιοδικών, προμαχώνων και μπαταριών είναι το πιο πλήρες, καλύτερα διατηρημένο παράδειγμα ισπανικής-αμερικανικής στρατιωτικής αρχιτεκτονικής, βασισμένο σε ιταλικές και αναγεννησιακές αρχές σχεδιασμού. Το Κάστρο San Pedro de la Roca, ένα πολυεπίπεδο πέτρινο φρούριο χτισμένο σε ένα βραχώδες ακρωτήριο (El Morro) στο νοτιοανατολικό άκρο της Κούβας, έχει φυλάξει την είσοδο του Κόλπου Santiago de Cuba μέχρι το 1638. Αυτό το εξαιρετικό κάστρο και τα συναφή αμυντικά του έργα χτίστηκαν ως απάντηση στην εμπορική αντιπαλότητα και τις επιθετικές πολιτικές που απειλούσαν την Καραϊβική κατά τον 17ο και 18ο αιώνα; σήμερα, αποτελούν το μεγαλύτερο και πληρέστερο παράδειγμα αρχών στρατιωτικής μηχανικής της Αναγέννησης προσαρμοσμένων στις ανάγκες των ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων στην Καραϊβική. Ένας κλασικός Προμαχώνας οχύρωσης στον οποίο κυριαρχεί το γεωμετρικό σχήμα, η συμμετρία και η αναλογικότητα μεταξύ των πλευρών και των γωνιών, το κάστρο είναι ένας εξαιρετικός εκπρόσωπος της ισπανικής-Αμερικανικής Σχολής στρατιωτικής αρχιτεκτονικής. Το Κάστρο San Pedro de la Roca και οι σχετικές μπαταρίες La Estrella, Santa Catalina και Aguadores προστατεύουν την είσοδο στον κόλπο και το λιμάνι του Σαν Ντιέγκο της Κούβας, το οποίο είχε μεγάλη σημασία λόγω της γεωγραφικής του θέσης, των ευνοϊκών ρευμάτων και του προστατευόμενου αγκυροβόλιου. Πώς οι συγκρούσεις μεταξύ Ισπανίας και Αγγλίας αυξήθηκαν τον 17ο αιώνα, ο κυβερνήτης της πόλης διέταξε την κατασκευή ενός πέτρινου φρουρίου σε ένα στρατηγικό σημείο όπου υπήρχε ένα προηγούμενο rivellino, ακολουθώντας τα σχέδια του διάσημου Ιταλού στρατιωτικού μηχανικού Juan Bautista (John The Baptist ) Antonelli. Το φρούριο χτίστηκε στους απότομους βράχους του Ακρωτηρίου σε μια εξέλιξη των βεράντες, το ένα πάνω στο άλλο, που συνδέονται με μια σειρά από σκάλες. Στο χαμηλότερο επίπεδο, ακριβώς πάνω από την υψηλή παλίρροια, είναι μια οχυρωμένη πλατφόρμα πυροβόλων όπλων, ένα περιοδικό σκόνης, το κτίριο διοίκησης και το guardhouse. Ακολουθεί το μυστήριο της Ιερής πλατφόρμας, συμπεριλαμβανομένων των τοποθετήσεων πυροβόλων όπλων, ενός γεμιστήρα σκόνης και τεταρτημορίων για τη φρουρά του. Πάνω από αυτό είναι οι πλατφόρμες El Aljibe, De Adentro και Napoles. Αυτό το τμήμα του κάστρου πήρε τη σημερινή του μορφή κατά τη διάρκεια μιας ανακατασκευής στα μέσα του 18ου αιώνα, όταν προστέθηκαν στους προμαχώνες βόρεια και Νότια. La Santisima Τρινιντάντ πλατφόρμα είναι το υψηλότερο επίπεδο του κύριου κάστρου, και χτίστηκε το 1660. Στα βόρεια βρίσκεται το Fort La Avanzada, το οποίο ολοκληρώνει την αλυσίδα μικρών αμυντικών έργων κατά μήκος της Βόρειας πλευράς του Ακρωτηρίου, αποτελείται από το φρούριο La Estrella και δύο ισχυρά μικρότερα που χτίστηκαν το 1660. Προστέθηκαν αργότερα το σηματοφόρο του Πύργου, το παρεκκλήσι του Αγίου Χριστού και Ο φάρος, όλα χτισμένα το 1840, και δύο μπαταρίες, Scopa Alta και Vigia, που χτίστηκαν το 1898. το φρούριο - το οποίο έχει επισκευαστεί, ανοικοδομηθεί και εδραιωθεί αρκετές φορές λόγω σεισμών και επιθέσεων - έπεσε στις αρχές του 20ου αιώνα, λόγω έλλειψης συντήρησης, αλλά αποκαταστάθηκε το 1960. Αυτό το περίπλοκο συγκρότημα οχυρών, περιοδικών, προμαχώνων και μπαταριών, όλα βασισμένα σε ιταλικές και αναγεννησιακές αρχές σχεδιασμού, είναι σήμερα το πιο πλήρες και καλύτερα διατηρημένο παράδειγμα αυτής της ισπανικής-Αμερικανικής Σχολής στρατιωτικής αρχιτεκτονικής.