ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของ Pelourinho

ศูนย์ประวัติศาสตร์แห่งซัลวาดอร์หรือที่รู้จักกันในนามเปโลรินโญ่ เป็นย่านประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ทางตอนบนของเมืองซัลวาดอร์ ประเทศบราซิล ย่านอาณานิคมแห่งนี้สร้างขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 17 และ 18 และได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกโดย UNESCO ในปี 1985 เนื่องจากความงดงามทางสถาปัตยกรรมและความสำคัญทางประวัติศาสตร์Pelourinho เป็นศูนย์กลางของชีวิตทางการเมืองและสังคมของซัลวาดอร์ในช่วงยุคอาณานิคม ชื่อ "Pelourinho" หมายถึง "โพสต์เล็ก ๆ " ซึ่งใช้ในการผูกมัดและลงโทษทาสในช่วงการค้าทาส ปัจจุบัน ละแวกนี้เป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่สำคัญ โดยมีพิพิธภัณฑ์ โบสถ์ คาเฟ่ ร้านอาหาร และร้านขายงานศิลปะและงานฝีมือมากมายสถาปัตยกรรมของ Pelourinho ได้รับอิทธิพลจากการล่าอาณานิคมของโปรตุเกส แอฟริกา และชนพื้นเมือง บ้านหลากสีสันและโบสถ์เก่าแก่ของย่านนี้สร้างขึ้นในสไตล์สถาปัตยกรรมบาโรกของโปรตุเกส โดยได้รับอิทธิพลจากชาวแอฟริกันและชนพื้นเมืองในการตกแต่งและรายละเอียดต่างๆ ลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมของ Pelourinho คือประตูและหน้าต่างไม้แกะสลัก ตกแต่งด้วยลวดลายดอกไม้และสัตว์ย่านนี้ยังเป็นที่รู้จักในด้านศิลปะและวัฒนธรรมอีกด้วย Pelourinho เป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยที่ดีที่สุดในบราซิล เช่น Museo de Arte Moderna da Bahia และ Museu de Arte da Bahia ย่านนี้ยังมีชื่อเสียงในด้านดนตรีด้วยแนวดนตรีที่หลากหลาย เช่น แซมบ้า เร็กเก้ คาโปเอร่า และดนตรีแอฟโฟรบราซิลโบสถ์ที่สำคัญที่สุดบางแห่งใน Pelourinho ได้แก่ โบสถ์และคอนแวนต์ของเซนต์ฟรานซิส (Igreja e Convento de São Francisco), โบสถ์ Our Lady of the Rosary dos Pretos (Igreja de Nossa Senhora do Rosário dos Pretos) และโบสถ์ ของแม่พระแห่งการปฏิสนธิแห่งไปรยา (Igreja da Conceição da Praia) โบสถ์เหล่านี้มีชื่อเสียงในด้านการตกแต่งด้วยทองคำและงานศิลปะที่ทรงคุณค่า เช่น ภาพวาด ประติมากรรม และกระเบื้องเซรามิกโดยสรุป ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของซัลวาดอร์เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญที่สุดในบราซิล ด้วยความงามทางสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม Pelourinho เป็นย่านอาณานิคมที่เต็มไปด้วยโบสถ์ พิพิธภัณฑ์ คาเฟ่ ร้านอาหาร และร้านขายงานศิลปะและงานฝีมือ และเป็นโอกาสที่ดีในการค้นพบความงามและวัฒนธรรมของบราซิล