مرکز تاریخی پلورینیو

مرکز تاریخی سالوادور، همچنین به عنوان پلورینیو شناخته می شود، منطقه ای تاریخی است که در قسمت بالایی شهر سالوادور، برزیل واقع شده است. این محله استعماری در طول قرن های 17 و 18 ساخته شد و در سال 1985 به دلیل زیبایی معماری و اهمیت تاریخی به عنوان میراث جهانی یونسکو اعلام شد.پلورینیو مرکز زندگی سیاسی و اجتماعی سالوادور در دوران استعمار بود. نام "پلورینیو" در لغت به معنای "پست کوچک" است که در دوره تجارت برده برای بستن و مجازات بردگان استفاده می شد. امروزه، این محله یک مرکز فرهنگی بزرگ است، با طیف گسترده ای از موزه ها، کلیساها، کافه ها، رستوران ها و مغازه های هنری و صنایع دستی.معماری پلورینیو تحت تاثیر استعمار پرتغالی ها، آفریقایی ها و بومیان بوده است. خانه‌های رنگارنگ و کلیساهای تاریخی این محله به سبک معماری باروک پرتغالی، با تأثیرات آفریقایی و بومی در تزئینات و جزئیات ساخته شده‌اند. ویژگی بارز معماری پلورینیو درها و پنجره های چوبی کنده کاری شده آن است که با نقوش گل و حیوانات تزئین شده است.این محله به خاطر هنر و فرهنگش نیز معروف است. Pelourinho برخی از بهترین موزه‌های هنر معاصر برزیل مانند Museo de Arte Moderna da Bahia و Museu de Arte da Bahia را در خود جای داده است. این محله همچنین به دلیل صحنه موسیقی خود با انواع سبک های موسیقی مانند سامبا، رگی، کاپوئرا و موسیقی آفریقایی-برزیلی مشهور است.برخی از مهمترین کلیساهای پلورینیو شامل کلیسا و صومعه سنت فرانسیس (Igreja e Convento de São Francisco)، کلیسای بانوی ما تسبیح دوس پرتوس (Igreja de Nossa Senhora do Rosário dos Pretos) و کلیسا هستند. بانوی ما از مفهوم پرایا (Igreja da Conceição da Praia). این کلیساها به دلیل تزئینات طلایی و آثار هنری بسیار با ارزش از جمله نقاشی، مجسمه و کاشی های سرامیکی معروف هستند.به طور خلاصه، مرکز تاریخی سالوادور با زیبایی معماری، تاریخ و فرهنگ خود یکی از مهم ترین جاذبه های گردشگری برزیل است. پلورینیو محله ای استعماری پر از کلیساها، موزه ها، کافه ها، رستوران ها و مغازه های هنری و صنایع دستی است و فرصتی عالی برای کشف زیبایی و فرهنگ برزیل است.