პირველი შთაბეჭდილება მცდარია: ის, რასაც ფოტოზე ხედავთ არა მშვენიერი პართენონის ტაძარი აკროპოლისზე, ათენში, არამედ ვალჰალაა დუნაის ნაპირებზე, რეგენსბურგში. მსგავსება გასაოცარია და საკმაოდ მიზანმიმართული: არქიტექტორი ლეო ფონ კლენცე ამ ძეგლის აშენებისას შთაგონებული იყო უძველესი მოდელით და ვალჰალას ლანდშაფტში მართლაც შთამბეჭდავი მარმარილოს სტრუქტურა დაამყარა: 125 მეტრი სიგრძით, 55 მეტრი სიმაღლით.იგი დაუკვეთა მეფე ლუდვიგ I-ს. ტაძარი, რომელიც გაიხსნა 1842 წელს, პატივს არ სცემს ღმერთებს, არამედ ზოგიერთ ყველაზე ცნობილ გერმანელს, ალბრეხტ დიურერიდან სოფი შოლამდე. ისინი წარმოდგენილია მარმარილოს ბიუსტებისა და მემორიალური დაფების სახით. გასაოცარია, რომ კოლექციის 131 ბიუსტიდან და 65 სამახსოვრო დაფიდან მხოლოდ 13 ექსპონატი ეძღვნება ქალებს. მაგრამ ეს შეიძლება ჯერ კიდევ შეიცვალოს. რეკომენდაცია ჩვენი მხრიდან: ავიდეთ 479 საფეხურით ვალჰალაში, სანამ მზე არ წავა დასასვენებლად: ჩვენ უბრალო მოკვდავებს ძნელად წარმოგვიდგენია უფრო ამაღლებული მზის ჩასვლა.
