کلیسای پروتستان سنت توماس نمونه ای عالی از هنر گوتیک آلزاسی است. منشأ ساختمان کلیسا به یک صومعه بندیکتین از سال 600 برمی گردد. این صومعه به توماس رسول وقف شده است. اسقف آدالوگ دستور داد در قرن نهم کلیسا و مدرسه جدیدی در اینجا بسازند. با این حال، در سال 1007 یک صاعقه به ساختمان برخورد کرد و آتش آن را به آوار تبدیل کرد. بنای واقعی کلیسا که امروزه آن را می شناسیم در قرن دوازدهم آغاز شد. به لطف یک امتیاز زیادهروی، ساخت نما میتواند در سال 1196 آغاز شود. قدیمیترین قسمت کلیسا، کلیسای کوچک بلاسیوس در شمال گروه کر است. این شبستان در اواخر قرن سیزدهم تکمیل شد. در سال 1330 دو شبستان اضافی اضافه شد. شهر استراسبورگ در سال 1536 اقدام به ساخت مدرسه کرد.کلیسای سنت توماس یک کلیسای تالار پنج شبستانی است. طول داخل 65 متر، عرض 30 متر و ارتفاع داخلی 22 متر است. از نظر سبک، ساختمان ترکیبی از عناصر رومی و گوتیک را نشان می دهد. قدیمی ترین عناصر ساختمانی، مانند برج دروازه عظیم، هنوز به سنت رومی تعلق دارند. گذرگاه با برج گذر که در قرن سیزدهم ساخته شد و گروه کر دارای اشکال گوتیک هستند. نمازخانه های جانبی که تا قرن شانزدهم ساخته نشدند، به سبک گوتیک متأخر هستند. از پنجرههای شیشهای سربی اصلی قرون وسطایی، تنها پنجره رز هنوز در نما است. پنجرههای باقیمانده عمدتاً با نقوش گیاهی تزئین شدهاند، پس از اینکه بسیاری از تصاویر مقدسین قربانی نماد شکنان لوتری شدند.کلیسای سنت توماس به مذهب لوتری گرویددر سال 1524 کلیسای سنت توماس به مذهب لوتری روی آورد. حتی زمانی که آلزاس توسط فرانسه کاتولیک ضمیمه شد، کلیسا اخلاق لوتری خود را حفظ کرد. در مورد بنیاد دانشگاه و دارایی های آن نیز همین طور بود. بعدها، توماس کیرش مکانی بود که فردریش اسپیتا در جریان «جنبش مذهبی قدیمیتر» به تمرین اشکال جدید عبادت پرداخت.آندریاس سیلبرمن در قرن هفدهم در توماس کیرش به یک ارگ باشکوه دست یافت. ولفگانگ آمادئوس موتزارت در سال 1778 روی آن نواخت و بعداً آلبرت شوایتزر به یاد یوهان سباستین باخ. در سال 1979 اندام سیلبرمن توسط آلفرد کرن بازسازی شد. علاوه بر اندام سیلبرمن، توماس کیرش یک اندام دوم کوچکتر نیز دارد. در سال 1905 فریتز هارپفر ارگ کوچکتر گروه کر را طبق نقشه های آلبرت شوایتزر ساخت.کلیسای سنت توماس به خاطر بناهای تدفین آن مشهور است. قدمت این بناهای تاریخی بین سالهای 1130 و 1850، از جمله مقبره رومی اسقف آدلوگ متعلق به قرن دوازدهم است. همچنین مقبره فرمانده فرانسوی مارشال موریتز از ساکسونی که در سال 1750 درگذشت، ارزش دیدن دارد. این بنا در سال 1776 توسط ژان باپتیست پیگال تکمیل شد. این مقبره با ابهت در اپید قرار دارد و مارشال را نشان میدهد که از پلکانی به داخل تابوت میرود، در حالی که فرانسه به صورت تصویری سعی میکند او را نگه دارد.
