Парокиа Сантисимо Сакраменто ад Итажай, ки 15 ноябри соли 1955 кушода шуд, калисоест, ки барои шаҳр аҳамияти бузурги фарҳангӣ ва таърихӣ дорад. Илова бар тарҳи таъсирбахши романескӣ ва нео-готикӣ, калисо бо кори Алдо Локателли ва Эмилио Сесса, ду рассоми машҳури итолиёвӣ, ки шоҳасари меъмории диниро ба ҳаёт овардаанд, машҳур аст. Таваҷҷӯҳ ба тафсилот ҳам дар берун ва ҳам дар дохили калисо бо камонҳои румӣ, манораҳои боҳашамат ва тирезаҳои витражии ҳайратангез фазои мистикӣ ва атмосфераро ба вуҷуд меоранд.Дохили калисо як хел ҷолиб аст, бо унсурҳои монанди қурбонгоҳҳои ороишӣ, муҷассамаҳои авлиё ва фариштагон ва фрескаҳое, ки ҳикояҳои диниро нақл мекунанд. Нуре, ки аз тирезаҳои сершумори витражҳо филтр мекунад (55) ба калисо аураи рӯҳонӣ ва оромӣ медиҳад.Дар болои даромадгоҳ тирезаи калони садбарг бо шишаи ранга мавҷуд аст.Интерьери ороишӣ ва пур аз тафсилот барои ҳайрат аст.Парокиа Сантисимо Сакраменто дар Итаҷай ҷои ибодатест, ки дар байни ҷомеаи маҳаллӣ хеле маъмул аст, аммо сайёҳон ва меҳмонон ба зебоии санъати муқаддас таваҷҷӯҳ доранд. Бо шарофати бузургии худ ва фазои мистикие, ки аз он нафас мегирад, калисо як гавҳари воқеии меъмории шаҳри Итажай мебошад.